پیدایش وهابیت

در طول تاریخ همواره انسانهای کج اندیش و خودپسند که برای ایصال به اهداف مادی و پلید خود همواره اعتقادات و باورهای مردم ساده نگر را به بازی گرفته اند و گاه با سوء استفاده از این باورها طمه های غیرقابل جبرانی را به جوامع بشری و تمدن انسانی وارد کرده اند.

اگرچه در طول تاریخ اسلام فرق اسلامی زیادی متولد شده و هرکدام به سهم خود تاثیر بسزایی در جهان پیرامون خود گذاشته است اما به جرات می توان گفت هیچکدام از آنها همانند تاثیر وهابیت آثار سوء و مخربی نداشته است.

امروزه وهابیت دست دوستی به سوی مشرکین و کفار صهیونیسم دراز کرده و دستهای پلید و ناپاک آنها را به گرمی می فشارد اما دست حاجتمندان مستضعفی را که از ظلم و جور و جنایتهای غیر قابل وصف همین ظالمین بر ضریح مبارک و متبرک نبی مکرم اسلام(ص) دراز می شود قطع می نماید.

آنچه برای شنلخت این فرقه حقیقتا ضد اسلامی مهم است رجوع به تاریخ پیدایش آنهاست.

نام رویه وهابی منسوب به بنیانگذار آن یعنی محمدبن عبدالوهاب اهل نجد و از پیروان مذهب حنبلی (فرهنگ فرق اسلامی/محمد جواد شکور/ص 169_170) می باشد .وهابیا این نام را قبول ندارند و می گویند این نام را دشمنان گفته اند و خود را "محمدیه" می نامند(وهابیان/علی اصغر فقیهی/ص 117)

قرن ها قبل از محمدبن عبدالوهاب یعنی در دوران سلفیه در افکار گروهی که در قرن چهارم هجری پیدا شدند و خود را پیرو احمدبن حنبل به شمار می آوردند زمینه های این کج اندیشی وجود داشت.آراء سلفیون با تعصب و انحراف بیشتری بوسیله شخصی به نام "ابو محمد حسن بن علی بن خلف بربهاری" مطرح و دنبال شد.وی در اوایل قرن چهارم رییس حنبلیان بغداد بودو با مخالفان آراء و نظریاتش به شدت برخورد می کرد بطوریکه از غارت خانه و کاشانه آنها دریغ نمی ورزید و به خاطر همین کج اندیشی و تعصب جاهلی بود که خانه طبری سنگباران شد و فرمان قتل نوحه گران و مرثیه خوانان امام حسین (ع) صادر گردید. آرای بربهاری حدود سه قرن بعد بازاویه انحراف بیشتری مجددا بوسیله عالمی ظاهر حنبلی به نام "ابن تیمیه" مطرح شد. ابواعباس احمدبن عبدالحلیم حرانی معروف به ابن تیمیه متکلم و فقیه حنبلی در قرن هفتم و هشتم می زیسته.وی مقید به پیروی مذاهب دیگر نبود و آنچه خود صحیح می دانست اختیار می کرد. ابن تیمیه برای اولین بار در ماه ربیع الاول 698 ه.ق به خاطر فتوایی که درباره صفات باری تعالی داده بود به دستور قاضی مالکی و بار دیگر در شعبان 726 ه.ق به خاطر فتوای نهی از سفر به قصد زیارت قبور پیامبران کافر شناخته شد و به زندان افتاد.و در سال 727 ه.ق در زندان درگذشت(وهابیان/ص 316_317)ابن بطوطه جهانگرد مراکشی در سفرنامه اش در باره عقاید ابن تیمیه می نویسد:اورا در مسجد دمشق دیده است که مردم را موعظه می کرد و می گفت:"خداوند به آسمان دنیا فرود می آید(فرقه وهابی/تجمه علی دوانی/ص 160)همانگونه که من اکنون فرود می آیم" سپس یک پله از منبر پایین می آمد(همان/ص 55/به نقل از وهابیگری/ص 160)به عقیده ابن تیمیه خداوند دارای اعضا و جوارح است!

ابن تیمیه در این مرحله از عمر وهابیت "بدعت شمردن سفر برای زیارت رسول خدا و توسل به پیشوایان اسلام و اولیای الهی" و " نادرست خواندن احادیثی درباره فضایل اهل بیت که حتی احمدبن حنبل نیز آن را نقل کرده بود" را وارد فرقه وهابی کرد.

برگرفته از کتاب"وهابیت در آیینه تاریخ" نوشته"محمد مغربی"

ادامه وهابیت تا عصر حاضر را در "پیوند دیرین وهابیون و آل سعود" بخوانید.

/ 0 نظر / 23 بازدید